இன்றைய குழந்தைகளுக்கு இரவு நேரம் என்றால்…

Mobile Phone
Television
Games

ஆனால் ஒரு காலத்தில்…

இரவு வந்ததும் குழந்தைகள் அனைவரும் வீட்டிற்கு வெளியே கூடுவார்கள்.

வானத்தில் முழு நிலவு இருந்தால் அந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இருக்காது.

வீட்டு முற்றத்தில் அனைவரும் அமர்ந்திருப்பார்கள்…

அம்மா அல்லது பாட்டி பெரிய பாத்திரத்தில் சாதத்தைப் போட்டு, அதில் குழம்பு, ரசம் அல்லது தயிர் கலந்து உருட்டி உருட்டி குழந்தைகளுக்கு ஊட்டுவார்கள்.

அதுதான்…

நிலாச்சோறு!

பாட்டி கையில் ஒரு உருண்டை…

ஒரு காலத்தில் குழந்தைகளுக்கு சாப்பாடு ஊட்டுவது கூட ஒரு அழகான நிகழ்வாக இருந்தது.

பாட்டி ஒரு கையில் சாதத்தைப் பிசைந்து கொண்டு…

“இதோ பாரு… நிலா மாமா வந்துட்டாரு…”

என்று சொல்லி ஒரு உருண்டையை வாயில் வைப்பார்.

அந்தச் சோறு சாதாரண சோறு அல்ல…

அதில் பாட்டியின் அன்பும் இருந்தது…

குடும்பத்தின் சிரிப்பும் இருந்தது…

குழந்தைகளின் சண்டையும் இருந்தது…

அனைவரும் சேர்ந்து இருக்கும் மகிழ்ச்சியும் இருந்தது… 

நிலாவும்… கதைகளும்…

சாப்பிடும் நேரத்தில் பாட்டி கதைகள் சொல்வார்.

ஒருநாள் ராஜா கதை…

மறுநாள் பேய் கதை…

சில நாட்களில் தாத்தா சொன்ன பழைய நினைவுகள்…

கதை கேட்டு கொண்டே சாப்பிட்ட குழந்தைகள், எப்போது தட்டில் இருந்த சோறு காலியானது என்பதைக்கூட கவனிக்க மாட்டார்கள்.

இன்று குழந்தைகளுக்கு சாப்பாடு ஊட்டுவதற்காக…

“ஒரு bite சாப்பிட்டா phone தரேன்…”

என்று சொல்லும் காலம்.

ஆனால் அன்று…

“அப்புறம் என்னாச்சு பாட்டி?”

என்று கேட்டு கேட்டு சாப்பிட்ட காலம்… 

ஒரு குடும்பம்… ஒரு முற்றம்… ஒரு நிலவு…

நிலாச்சோறு என்பது வெறும் உணவு அல்ல.

அது ஒரு குடும்பம் ஒன்றாக இருந்த நேரம்.

அப்பா வேலை முடித்து வீட்டிற்கு வந்த நேரம்…

பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தைகளும் சேர்ந்த நேரம்…

சகோதரர்கள் சண்டையிட்டு மீண்டும் சிரித்த நேரம்…

ஒரே தட்டில் சாப்பிடும் போது உருவான பாசம்…

அந்தச் சிறிய தருணங்கள்தான் இன்று பெரிய நினைவுகளாக இருக்கின்றன.

இன்று எல்லாம் இருக்கிறது… ஆனால் அது இல்லை…

இன்று பெரிய வீடுகள் இருக்கின்றன…

அழகான dining table இருக்கிறது…

விதவிதமான உணவுகள் இருக்கின்றன…

ஆனால்…

ஒரு காலத்தில் வீட்டின் வாசலில் அமர்ந்து…

நிலாவைப் பார்த்துக் கொண்டு…

பாட்டி கையில் சாப்பிட்ட அந்த ஒரு உருண்டை சோற்றின் சுவை மட்டும்…

எத்தனை பெரிய உணவகத்திலும் கிடைக்கவில்லை…

 மறைந்து வரும் ஒரு அழகான பழக்கம்

காலம் மாறுகிறது.

வாழ்க்கை மாறுகிறது.

தொழில்நுட்பம் வளர்கிறது.

ஆனால் சில பழக்கங்களை மட்டும் நாம் மறக்காமல் அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

ஒரு நாள்…

Mobile-ஐ ஓரமாக வைத்துவிட்டு…

குடும்பத்துடன் வீட்டின் வெளியே அமர்ந்து…

நிலாவைப் பார்த்துக்கொண்டு…

ஒரு வேளை உணவை ஒன்றாகச் சாப்பிட்டுப் பாருங்கள்.

உங்களுக்கு புரியும்…

**நிலாச்சோற்றின் சுவை உணவில் இல்லை…

ஒன்றாக இருந்த அந்த உறவில் இருந்தது!** 

முடிவுரை

ஒரு காலத்தில்…

நிலா வெளிச்சம் கொடுத்தது…
பாட்டி கதை சொன்னார்…
அம்மா சோறு ஊட்டினார்…
நாங்கள் சிரித்தோம்…

இன்று…

அந்த நிலவு இன்னும் இருக்கிறது…

ஆனால்,

**அந்த முற்றத்தில் அமர்ந்து சாப்பிட்ட மனிதர்களும்,

அந்தச் சிரிப்புகளும்,
அந்தக் குழந்தைப் பருவமும் மட்டும்…
நினைவுகளாக மாறிவிட்டன…**