அழும் இயற்கை... அலட்சிய மனிதன்!
ற்கால இயற்கை சீரழிவு, பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு மற்றும் மனித அலட்சியத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் உணர்வுபூர்வமான சூழலியல் கவிதை.
கான்கிரீட் காடுகளின் நடுவே
என் மூச்சுத் திணறுகிறது!
நெகிழி நஞ்சால் என் உடலெங்கும்
புண்கள் பெருகுகிறது!
"தாகம்" என்று கையேந்திய நதிகளில்
இரசாயனக் கழிவை ஊற்றினாய்!
"சுவாசம்" தந்த மரங்களின் வேர்களை
பண வெறியால் வெட்டிச் சாய்த்தாய்!
குடிக்க நீரையும் விலைக்கு வாங்கினாய்...
சுவாசிக்கும் காற்றையும் சிலிண்டரில் அடைத்தாய்...
செயற்கை உலகில் வாழத் துடிக்கும் மனிதனே,
இயற்கையை அழித்து எங்கே செல்லப் போகிறாய்?
வெயிலின் தாக்கம் தாங்காமல் கதறும் போதும்...
மழை வெள்ளத்தில் வீடுகள் மிதக்கும் போதும்...
இது இயற்கையின் சீற்றம் என்று புலம்பாதே!
அது நீ விதைத்த வினைக்கேற்ப பூமி தரும் தண்டனை!
இனியாவது விழித்துக்கொள் மனிதனே!
ஒரு மரம் நட்டு மண்ணைக் காப்போம்...
கழிவுகளைக் குறைத்து நீரைக் காப்போம்...
நம் உயிரைக் காக்கும் இயற்கைக்கு
மீண்டும் உயிர் கொடுப்போம்!
What's Your Reaction?
Like
0
Dislike
0
Love
0
Funny
0
Angry
0
Sad
0
Wow
0
